Doubleshekel

Features

Issuer	Carthage (Zeugitana)
Type	Standart tedavül madenî paralar
Yıllar	264 MÖ - 241 MÖ
Value	2 Shekels
Currency	Shekel
Composition	Gümüş
Ağırlık	13.45 g
Şekil	Yuvarlak (düzensiz)
Technique	Dövme
Orientation	Değişik hizalamalar ↺
Demonetized	Evet
Numara	N# 195689
Referanslar	J&L# Pl. 27 7 Gilbert Kenneth Jenkins, Richard Boyes Lewis; 1963. Carthaginian Gold and Electrum Coins. Royal Numismatic Society, London, United Kingdom. , MAA# 39 Jacques Alexandropoulos; 2008. Les monnaies de l'Afrique antique, 400 avant J.-C. - 40 après J.-C. = The coins of ancient Africa, 400 BC - AD 40. Presses Universitaires du Midi, Toulouse, France. , SNG Copenhagen# 185 Sylloge Nummorum Graecorum: Royal Collection of Greek Coins. Danish National Museum. Copenhagen, Denmark (44 volumes). , GCV# 6493 David R. Sear. Greek Coins and Their Values. B.A. Seaby, London, United Kingdom (2 volumes). , Müller SBZ# 94 Christian Tuxen Falbe, Jacob Christian Linberg, Ludvig Müller; 1861. Numismatique de l'ancienne Afrique / Volume 2. Les monnaies de la Syrtique, de la Byzacène et de la Zeugitane = Numismatics of ancient Africa. Imprimerie de Bianco Luno, Copenhagen, Denmark.

View sale offers

Obverse

Tanit (Kore-Persephone) başı solda, arpa çelengi, üçlü pandantif küpe ve kolye takıyor. Automatically translated

Reverse

Sağda duran at; yukarıda, sekiz ışınlı yıldız. Automatically translated

Mint

Carthage, Tunisia

Comments

Bu sikke Pön (Fenike) şehri Kartaca tarafından Batı Akdeniz'de hakimiyet için Roma'ya karşı verdiği ilk büyük mücadele sırasında basılmıştır. Birinci Pön Savaşı (M.Ö. 264-241), Kartaca için son derece maliyetli olmuş ve Pön donanmasının Aegates Adaları Savaşı'nda (M.Ö. 241) Romalılar tarafından yok edilmesi ve Kartaca'nın donanmayı yeniden inşa edecek mali kaynaktan yoksun olmasıyla nihayet kaybedilmiştir. Yunan ağırlık standardından ziyade Sami ağırlık standardına dayanan bu trişekel gibi sikkeler öncelikle Kartaca ordularında görev yapan Kuzey Afrikalı paralı askerlere ödeme yapmak için üretilmiştir. Ön yüz tipi geleneksel olarak Kartacalılar tarafından Fenike tanrısı Astarte'nin yerel bir formu olarak benimsenen Kuzey Afrikalı bir tanrıça olan Tanit'in başı olarak tanımlanır. Kartaca'nın en yüce erkek tanrısı olan Ba'al-Hammon'un eşi olarak Kartaca panteonunun baş tanrıçası olmuştur. Savaşın olduğu kadar bereketin de tanrıçasıydı, bu da onu askeri amaçlarla basılan paraların üzerinde görünmesi için uygun bir figür haline getiriyordu. Tanit'in lütfu bazen korkunç bir ayin olan çocuk kurban etme yoluyla istenirdi. Bebekler onun kült heykelinin eğimli ellerine canlı olarak yerleştirilir, sonra da aşağıdaki ateş çukuruna yuvarlanırdı. Bu nihai kurbanın tanrıçaya tapanlara büyük nimetler getireceğine inanılırdı, ancak genellikle Yunanlılar, Romalılar ve Persler tarafından kınanırdı. İronik bir şekilde, hiç de Yunan olmayan Tanit'in tasviri, M.Ö. dördüncü yüzyılda Yunan Siraküza'sının gümüş sikkelerinde popüler olan Persephone tasvirlerinden güçlü bir şekilde etkilenmiştir. Kartaca ve Siraküza arasında Sicilya'nın kontrolü için yapılan uzun mücadele sırasında Kartacalılar Siraküza sikkelerine maruz kalmış ve kendi sikkeleri için model olarak almışlardır. Arka yüzdeki at, Kartaca'nın (Fenike dilinde "Yeni Şehir") kuruluş efsanesine gönderme yapıyor olabilir. Rivayete göre, Tirya kraliçesi Dido yeni şehrini kurmak için yola çıktığında, kazıcılar ilk olarak bir öküz başı bulmuşlardır. Bu, o bölgede inşa edilen bir şehrin zengin ama başkalarına tabi olacağına dair bir işaret olarak yorumlanmıştır. Tatmin olmayan kraliçe, inşaatçılarına başka bir yer düşünmelerini söyledi. Yeni alanda çalışmalar başladığında, kazıcılar bir at başı çıkardılar. Bu alamet, orada kurulacak bir şehrin savaşta büyük başarı kazanacağına dair bir işaret olarak yorumlandı. Bu nedenle Kartaca'nın ikinci alanda kurulmasına karar verildi. Böylece, Kartaca sikkelerindeki atın hem şehrin amblemi hem de askeri sikkeler için uygun bir sembol olarak çifte kullanıma sahip olduğu anlaşılabilir. (kaynak: Numismatica Ars Classica, Müzayede 110 Kataloğu)

This is an automatic translation. The original text is:

This coin was struck by the Punic (Phoenician) city of Carthage during its first great struggle against Rome for dominance in the western Mediterranean. The First Punic War (264-241 B.C.), was extremely costly for Carthage, and was finally lost when the Punic fleet was destroyed by the Romans at the Battle of the Aegates Islands (241 B.C.) and Carthage lacked the financial resources to rebuild it. Based on a Semitic rather than a Greek weight standard, coins like this trishekel were produced primarily to pay the North African mercenaries that served in the armies of Carthage. The obverse type is traditionally described as the head of Tanit, a North African goddess adopted by the Carthaginians as a local form of the Phoenician deity, Astarte. She became the chief goddess of the Carthaginian pantheon as the consort of Ba'al-Hammon, the supreme male deity of Carthage. She was a goddess of fertility as well as of war, which made her an appropriate figure to appear on money struck for military purposes. The benefaction of Tanit was sometimes invoked through the terrible rite of child sacrifice. Infants were placed alive into the sloping hands of her cult statue, only to roll down into a fire pit below. This ultimate sacrifice was thought to bring great blessings upon worshippers of the goddess, but was generally condemned by Greeks, Romans, and Persians. Ironically, the depiction of the very un-Greek Tanit is strongly influenced by the representations of Persephone popular on the silver coinage of Greek Syracuse in the fourth century B.C. Over the course of the long struggle between Carthage and Syracuse for control of Sicily, the Carthaginians were exposed to Syracusan coinage and took it as a model for their own. The horse on the reverse may refer to the foundation myth of Carthage ("New City" in Phoenician). It is reported that when the Tyrian queen, Dido, set out to establish her new city, diggers initially uncovered the head of an ox. This was interpreted as a sign that a city built on that site would be wealthy but subject to others. Unsatisfied, she had her builders consider a different site. When work began on the new site, the excavators dug up the head of a horse. This omen was read as a sign that a city there would become great in war. It was therefore decided to found Carthage on the second site. Thus, the horse on Carthaginian coins can be understood to have a double usage, both as an emblem of the city and as an appropriate symbol for a military coinage. (source: Numismatica Ars Classica, Auction 110 Catalog)

Koleksiyonu yönet

Lütfen kayıt veya koleksiyonunuzu yönetmek için bir hesap oluştur.

Date					VG	F	VF	XF	AU	UNC
Undetermined
ND (264 MÖ - 241 MÖ)

Get this coin

No member from this site currently wants to exchange it.

Numista Nadirlik indeksi: 95 Search tips

This index is based on the data of Numista members collections. It ranges from 0 to 100, 0 meaning a very common coin or banknote and 100 meaning a rare coin or banknote among Numista members.