10 Lire - Vittorio Emanuele III

Vittorio Emanuele III

1900'den 1946'ya kadar İtalya Kralı
11-11-1869, Napoli / 28-12-1947, İskenderiye

Savoy Hanedanı'nın bir üyesi olan Umberto, aynı zamanda Etiyopya İmparatoru (1936-1941) ve Arnavutluk Kralı (1939-1943) olarak da hüküm sürmüştür. Babası I. Umberto'nun öldürülmesinin ardından başlayan yaklaşık 46 yıllık hükümdarlığı sırasında İtalya Krallığı iki Dünya Savaşı'na dahil oldu. Onun saltanatı aynı zamanda İtalya'daki Faşist rejimin doğuşunu, yükselişini ve çöküşünü de içeriyordu.

Vittorio'nun hükümdarlığının ilk 14 yılına, sanayileşmeye odaklanan ve çeşitli demokratik reformları onaylayan Başbakan Giovanni Giolitti hakim oldu; dış politikada Giolitti'nin İtalya'sı Üçlü İttifak'ın diğer üyelerinden uzaklaştı ve İtalyan-Türk Savaşı'ndan sonra Libya'yı sömürgeleştirdi.

1. Dünya Savaşı, İtalya'nın Habsburg İmparatorluğu'na karşı zaferini ve Trento ve Trieste eyaletlerinin ilhakını getirdi.

1920'lerin başında İtalya, büyüyen İtalyan faşist hareketi karşısında birleşmeyi başaramadı.

Ekonomik krizden güç alan Ulusal Faşist Parti Roma Yürüyüşü'ne önderlik etti ve Benito Mussolini'yi Başbakan olarak atadı. Vittorio, Faşist İtalya'nın iç siyasi suiistimalleri konusunda sessiz kalmış ve Faşizm altındaki İtalyan emperyalizminin bir sonucu olarak Etiyopya (1936) ve Arnavutluk'un (1939) ek taçlarını kabul etmiştir.

Müttefiklerin 1943'te İtalya'yı işgal etmesi nedeniyle Vittorio Mussolini'yi tahttan indirdi ve Eylül 1943'te Müttefiklerle Cassible ateşkesini imzaladı.

Achse Operasyonu ile karşı karşıya kalan Vittorio, Almanlar kukla devlet olarak İtalyan Sosyal Cumhuriyeti'ni kurarken Brindisi'ye kaçtı.

Ekim ayında Almanya'ya savaş ilan etti, Müttefiklerle birlikte savaştı ve onların baskısıyla Haziran 1944'te yetkilerini oğluna devrederek savaştaki ve İtalya hükümetindeki rolüne son verdi.

1946'da oğlu Umberto II lehine resmi olarak tahttan feragat etti.

Vittorio, 1946'daki İtalyan kurumsal referandumundan sonra İskenderiye'de sürgüne gitti ve burada öldü ve Aziz Catherine Katedrali'ne gömüldü. 2017 yılında, Cumhurbaşkanları S. Mattarella ve A. Fettah el-Sisi arasında varılan bir anlaşmanın ardından naaşı İtalya'ya iade edildi.

This is an automatic translation. The original text is:

Vittorio Emanuele III

King of Italy from 1900 to 1946
11-11-1869, Naples / 28-12-1947, Alexandria

 

A member of the House of Savoy, he also reigned as Emperor of Ethiopia (1936-1941) and King of Albania (1939-1943). During his reign of almost 46 years, which began after the assassination of his father Umberto I, the Kingdom of Italy was involved in two World Wars. His reign also included the birth, rise and fall of the Fascist regime in Italy.

 

The first 14 years of Vittorio's reign were dominated by Prime Minister Giovanni Giolitti , who focused on industrialization and approved various democratic reforms; in foreign policy, Giolitti's Italy distanced itself from the other members of the Triple Alliance and colonized Libya after the Italo-Turkish War.

 

WW1 brought Italian victory over the Habsburg Empire and the annexation of the provinces of Trento and Trieste.

In the early 1920s, Italy failed to unify in the face of the growing Italian fascist movement.

Strengthened by the economic crisis, the National Fascist Party led the March on Rome and appointed Benito Mussolini as Prime Minister. Vittorio remained silent about the internal political abuses of Fascist Italy and accepted the additional crowns of Ethiopia (1936) and Albania (1939) as a result of Italian imperialism under Fascism.

 

Due to the Allied invasion of Italy in 1943, Vittorio deposed Mussolini and signed the Cassible armistice with the Allies in September 1943.

Faced with Operation Achse, he fled to Brindisi while the Germans established the Italian Social Republic as a puppet state.

He declared war on Germany in October, fought with the Allies and, under pressure from them, transferred his powers to his son in June 1944, ending his involvement in the war and in the government of Italy.

 

He officially abdicated the throne in 1946 in favor of his son, Umberto II.

After the Italian institutional referendum in 1946, Vittorio went into exile in Alexandria, where he died and was buried in St. Catherine's Cathedral. In 2017, his remains returned to Italy following an agreement between Presidents S. Mattarella and A. Fattah el-Sisi.